Week 44 Weer een nachtvorstje maar nog steeds een mooie oogst

En wederom waren de daken wit de afgelopen ochtenden. Daarbij maakte het niet uit dat de klok een uurtje is verzet. Voor de werkende mens maakt dat uurtje tijdverschil wel uit want nog even na werktijd wat tuinarbeid verrichten zit er nu voorlopig niet meer in. Dat is vanaf nu weer voor de weekenden.

De yacon heeft de vorst nog net overleeft maar het blad is al niet meer echt groen maar al een beetje bruin. Maar zolang er nog leven in zit laat ik ze nog even staan.

De eerste knoflook is boven de grond, dat is hard gegaan de afgelopen week. De olifantenknoflook laat nog op zich wachten

Ook de gezaaide veldsla, spinazie, raapstelen en rucola zijn boven de grond. Ik houd jullie op de hoogte of ze het redden tot de oogst.

Wat het niet lijkt te redden zijn de bataat of zoete aardappel stekken. Er zit luis in en daar lijken de planten aan ten onder te gaan. Dan maar volgend seizoen nieuw plantmateriaal bestellen.

Wat het tegen de verwachting in nog steeds doet zijn een aantal tomatenplanten in de kas. 3 bakjes van elk een pond, daar komen we de week wel mee door.

Bij de vorige week gezaaide tuinbonen is er nog geen teken van leven.

De winterse prei staat er wel aardig bij. De boerenkool ook op het eerste zicht, maar van dichtbij zitten ze vol met witte vlieg, en dat is niet zo’n fris gezicht.

En wat zit er deze week nog in de kratjes? In kratje 1 zoals hierboven al aangegeven 3 bakjes tomaten. Ook bij de ananaskers is nog een bakje te plukken. De jalapeno’s willen nog maar moeizaam verkleuren, datzelfde geldt voor de paprika’s ik pluk dus van elk een bakje van nog niet geheel rijpe vruchten. Enkele pepino’s lijken rijp maar de meeste zijn nog te groen. Ik neem er een aantal mee naar huis om ze daar verder af te laten rijpen op een koele donkere plek. En nog een paar bietjes, enkele zijn aangevreten (die gooien we weg) andere zijn nog wat klein maar voor ons is het een prima maaltje zo.

En in kratje 2. Verder weer een plantje bataat opgegraven, dit keer is het weer een paar kilo knollen, ik ben er nog niet achter waar het verschil in opbrengst hem nu in zit. Ik vermoede dat het mogelijk te maken heeft met warmte en zonlicht, maar misschien is het ook wel de vochtigheid van de bodem geweest. De pastinaak in het kratje weegt wel 600 gram, dat is meer dan voldoende voor een maal voor ons. Tot op heden heb ik hier nog geen last van vraatschade door woelmuizen of ratten. Het lijkt erop dat dit ras wat dieper onder de grond geworteld zit en daardoor minder snel vindbaar is, maar misschien is het ook wel puur geluk. Tot slot nog een bosje citroengras. De stengels zijn maar klein gebleven, mogelijk als gevolg van de droogte. Het blad is geschikt voor thee, de stengels kunnen mee stoven in soepen en curries en geven een heerlijk citroenaroma.

Ik duim dat het de komende week nog mee valt met de vorst en dat er volgende week weer aardig wat te oogsten is. Maar ik weet ook dat het niet zo door kan blijven gaan, we zullen zien hoe lang het feest nog duurt.

Tuin ze met vreugd!