Week 45 – 2018 Één dag te laat

De afgelopen dagen was er weer nachtvorst en deze keer was het net iets kouder dan de voorgaande vorstjes. Voor een aantal planten was dat kleine beetje net over de grens en dus einde verhaal voor dit seizoen. De yacon houd nog net stand.

Bij de aardperen kleurt het blad geel en zullen de knolletje dus niet meer verder groeien.

Bij de bataat of zoete aardappel is de plant nu echt bevroren geweest en is alles bruin verkleurd.

De pepers lijken op het eerste oogst de vorst te hebben overleefd maar ik ga ze niet verder challengen en neem de buit mee naar huis.

Bij de pepino’s is de vorstschade duidelijk zichtbaar, de donkere verkleuring is vorstschade. Deze vruchten zijn goed voor de composthoop.

Gelukkig zijn er ook nog een aantal die geen vorstschade hebben opgelopen. Die gaan mee naar huis om na te rijpen.

Tomaten zijn er ook nog steeds, tjemig het is toch al november? Ik laat ze nog hangen in de hoop dat de vorst buiten de kas blijft.

Ik kom nog even terug op de pastinaak. Van dit ras groeit (ik geloof dat het Halflange van Guernsey is) de aanzet van de wortel net een paar centimeter onder de grond. Mogelijk heb ik daarom nog geen vraatschade van ratten of muizen. Maar het kan pech zijn de voorgaande jaren en nu geluk dat ze me nog even over slaan.

Uiteindelijk gaan we weer met een kratje naar huis. Linksboven de laatste paprika’s van het seizoen, linksonder de laatste pepers. De rode knollen zijn de bataten of zoete aardappels (ras beauregard), de oranje knollen ernaast ook maar dat is een ander ras (indo sweet). De opbrengst van de beaugard is beduidend beter door de veel grotere dikker knollen. De witte wortel is weer een flinke pastinaak. De bruinige knollen rechtsonder zijn van de yacon. Ik vind ze heerlijk als snack tussendoor als vervanger van een appel of een peer.

Tuin ze met vreugd!